Hondenschool Lady

Helaas brengt ook de Lente zo zijn ongerief met zich mee.
De jonge brandnetels komen op.

Heeft iemand al eens meegemaakt dat hij na een lekkere wandeling met een dolle hond in huis zat?
Dat komt dus door deze brandnetels. Die zijn zo scherp dat zelfs de hondenpoot kussentjes de prikkels niet tegen kunnen houden.
Je hond komt thuis en er is nog niets aan de hand. Ineens begint hij woest te rennen en te graven.
Hij kluift op zijn pootjes en kan geen rust vinden. Als een dolle dries rent hij door het huis.

Zijn voeten jeuken en prikken. Heeft u tijdens de wandeling in de gaten dat uw hond in brandnetels gelopen heeft ga dan in de directe omgeving van de brandnetels opzoek naar; Hondsdraf, zuring of weegbree.                                                            

U wrijft de pootje hiermee in en voorkomt de jeuk die de hond anders krijgt. heeft u niet gemerkt dat uw hond in de brandnetels gelopen heeft, maar hij loopt als een dolle dries door het huis, dan kan u ook nog  Tea tree oil of azijn gebruiken om uw hond verlichting te geven. Maak je in ieder geval geen zorgen het gaat van zelf ook weer over.

                                           Hondsdraf   

                                                                weegbree

                                               Zuring

RANGORDE

 Het is belangrijk dat de rangorde duidelijk is zowel voor u als bij de honden onderling. Soms komen de honden er samen niet uit. Meestal is ons gedrag daar de oorzaak van. Wij beïnvloeden de rangorde. Daar kunnen problemen door ontstaan, maar we kunnen het ook gebruiken om het verschil in rang te vergroten. Als we naar de wolvenroedel kijken, dan zien we dat de ranghoogste de meeste rechten heeft. De mooiste plaats, het meeste en lekkerste eten en dit vooral als eerste, het recht om te paren en noem maar op. Wanneer er een schermutseling is tussen roedelleden en de roedelleider heeft geen zin in onrust, dan zal de ranglaagste óók van de roedelleider een snauw krijgen. Hij had zich moeten gedragen, hij had zich moeten voegen naar de wensen van de ander. Wij mensen zijn geneigd om het voor de zwakste op te nemen. Wij geven de grootste en sterkste op zijn kop, want wij vinden het zielig voor de ander. Hiermee ondermijnen we het gezag van de ranghoogste, we plaatsen de laagste op een sokkel waar hij niet thuishoort en trekken daarmee de rangen zo dicht naar elkaar dat er wel een gevecht moet ontstaan om weer duidelijk te krijgen wie op welke plaats hoort. Beter is het dus om ons honds te gedragen en de ranglaagste achter te stellen. Dit kunt u doen door de hoogste het eerste eten te geven, als eerste te begroeten, als eerste door de deur te laten, meer aandacht te geven en een hogere plaats te gunnen. Hiermee bevestigt u de rang van de hoogste én van de laagste. De kans op rangordegevechten neemt zeer sterk af.

 Hoe zie je nu wie er recht heeft op de hoogste plaats en blijft die rangorde altijd dezelfde? Nee, de rangorde hoeft niet altijd dezelfde te blijven. Wanneer de oudste hond, die het altijd voor het zeggen had, té oud wordt, is er een grote kans dat de jongere hond de leiding overneemt. Dit geldt ook als de oudste ziek wordt  of gewond raakt. Maar het kan ook simpel zo zijn dat de jongste hond bij het opgroeien over veel meer leiderschapscapaciteiten blijkt te beschikken dan de oudste hond. Het is dan heel logisch dat hij de leiding overneemt. Hebt u een onderdanige volwassen hond, een beetje een sulletje en zet u daar een lekker pittig puppy naast, dan kan het zijn dat de pup al bij 16 weken de hoogste plaats heeft verworven.

Aan de volgende tekenen merkt u dat de jongste hond of de nieuwkomer hogerop wil:

Hij zal niet meer achter de ander blijven bij begroetingen, maar proberen de mensen als eerste te begroeten.

  Bij een balspel zal hij proberen de buit te bemachtigen, ook al had de ander hem eerst.

  Bij benadering van de andere hond neemt hij een hoge, stramme houding aan en gaat niet meer voor hem aan de kant. Hij verwacht dat de ander om hem heen zal lopen.

  Hij laat kluiven of speelgoed ‘onopgemerkt’ achter. Maar hij houdt het in de gaten en zal de ander bestraffen als hij er belangstelling voor toont.

  Hij zal mogelijk beide manden als de zijne gaan beschouwen en de andere hond wegsnauwen en/of grommen wanneer die in zijn buurt komt.

  Wanneer er ergens opwinding over ontstaat, zal hij zich groot maken en de ander wegsnauwen als die zich er ook mee wil bemoeien.

  Kortom: hij eist het beste voor zichzelf en neemt ook de verantwoording voor de veiligheid op zich.

Het ligt nu aan de andere hond en zijn reactie wie u voortrekt:

  Accepteert de andere hond zijn grommen en gesnauw? Stelt hij zich achter de ander, laat hij het balletje voor hem? Dan is het duidelijk. De nieuwkomer wordt als hogere geaccepteerd en moet ook zo behandeld worden.

  Is uw nieuwe hond jong en sterk en zelfverzekerd en uw andere hond oud, ziek of stram. Trek dan de jongste voor en laat zien dat uw keus op hem valt.

  Zijn honden van ongeveer dezelfde leeftijd en gelijke kracht, ook geestelijk, maak dan uw keuze en houd u daaraan. Gedeelde plaatsen kent een roedel niet.

  Zijn beide honden even oud, geestelijk even sterk, maar is de één lichamelijk duidelijk sterker, kies dan voor die. Zijn ze lichamelijk vergelijkbaar, maar verschilt de wilskracht, kies dan voor de sterkste van geest.

Mocht u het moeilijk vinden om zelf te bepalen wie van de twee recht heeft op de hoogste rang, schaamt u zich dan niet om hulp te vragen van iemand die daarin deskundiger is dan u.

En soms kunt u de situatie niet verbeteren. Soms blijven de spanningen, de gevechten en soms zijn die gevechten zo hevig dat de dieren tot de dood toe door kunnen gaan. In die gevallen rest u niets anders dan één van de twee te herplaatsen.